Każdy cylinder ma własny pompowtryskiwacz, czyli pompę i wtryskiwacz w jednej obudowie. Napędza go dodatkowa krzywka na wałku rozrządu, która dociska tłoczek z ogromną siłą — stąd charakterystyczna, twarda praca silnika i wysokie ciśnienie wtrysku. Ta sama konstrukcja tłumaczy wymagania wobec oleju: krzywki i dźwigienki pracują pod dużym naciskiem, więc olej musi spełniać normę Volkswagena dla silników PD.
Rozrząd napędza pasek zębaty, który kręci też pompą wody. 1.9 TDI ma osiem zaworów, 2.0 TDI PD występuje w wersji ośmio- i szesnastozaworowej. To 2.0 PD ma dwie znane słabości: pęknięcia głowicy szesnastozaworowej (m.in. BKD) oraz sześciokątny wałek napędu pompy oleju w wersjach z modułem wałków wyrównoważających, spotykanych m.in. w Passacie B6, Audi A4 B7 i A6 C6.
Pod nazwą 2.0 TDI kryją się dwie różne konstrukcje. Kody BKD, BMM, BKP czy BMP to pompowtryskiwacze, opisane na tej stronie; kody zaczynające się od CB, CF albo CJ to common rail, który ma osobną kartę. Kod silnika jest na naklejce z danymi auta i w sterowniku, więc przed wyceną zawsze go sprawdzamy.